Bloggen bestaat niet

Meld je anders ff aan voor m’n (wel toffe) nieuwsbrief op zondag

De man tegenover me lacht me uit. Voor hem liggen zijn aantekeningen: talloze papiertjes met een voor hem waarschijnlijk wél leesbaar handschrift en een rekenmachine. Zijn laptop had hij thuisgelaten. In de boekenkast. In het woordenboek.

Het is een belastinginspecteur en hij is het niet met me eens.

Die tafel is nauwelijks een meter breed, maar de afstand tussen ons is bijzonder groot. Ik moet namelijk uit gaan leggen wat bloggen is, wat bloggen betekent (voor mij, en überhaupt in het algemeen) en waarom ik daar in het jaar 2013 wél veel tijd in stak (urennorm) maar er geen zak mee verdiende.

Want kennelijk is dat een eis van ondernemerschap: geld verdienen. Direct.

Volgens mij spreken we een andere taal.

Gisteren bezochten 30.000 unieke mensen mijn website (nee, ik lieg. Het waren er 29.975), maar dat zou meneer de belastinginspecteur weinig zeggen. Zo lang ik er geen geld mee verdien, stelt het voor hem niets voor. Bereik is niet belangrijk. Sterker nog: het concept bereik bestaat niet in de ogen van de Belastingdienst.

Dat is prima, maar dat is lastig ondernemen. Voor een blogger.

Natuurlijk, ik snap dat de energie die ik ergens in steek uiteindelijk iets moet opleveren (althans, voor de Belastingdienst en voor mijn huisbaas). Gelukkig gebeurt dat inmiddels, want je ziet hier en daar Advertorial staan. Doe ik niet uit mezelf. Maar de weg er naar toe is kennelijk iets wat overgeslagen moet worden.

Of die weg er naar toe is niet belangrijk.

In 2013 kende je mij nog niet. Dat kwam omdat tóen alleen mijn moeder en tante Ria mijn stukjes lazen. Toen schreef ik overigens ook het artikel over waarom je ’s ochtends geen hap door je keel krijgt. Maar dat lage bereik zorgde voor weinig opschudding. En weinig geld. Nu plaats ik de exacte tekst weer op Facebook en lezen bijna 30.000 mensen het. Op 1 dag. Heeft al dat schrijven toch zin gehad.

In 2013 wist ik dat ik van mijn blog (één van) mijn beroep(en) ging maken en schreef ik 113 artikelen. Geen bijeengeraapte gecureerde lijstjes die andere websites al hadden voorgekauwd, geen overgeschreven Engelse artikelen en geen foto’s van wat ik die dag had gedaan. Nee. Artikelen. Dingen waar ik over nadacht en een mening over had. Opschreef. Weer over nadacht. Herschreef. En publiceerde.

Maar dat is allemaal niet relevant. Bloggen bestaat niet. Bloggen is niks. Als je er geen geld mee verdient is het je werk niet. Aldus de Belastingdienst.

En nu?

Nu heb ik plechtig moeten beloven dat ik dit jaar heel veel geld ga verdienen met m’n blog, en dan gelooft meneer de belastinginspecteur mijn urenregistratie van 2013. Pas dan ben ik een serieuze blogger.

En als ik niet heel veel geld verdien dit jaar, word ik extra belast in 2013 en 2014.

Ik begrijp jou ook niet, Belastingdienst.

Hey ik heb ook een podcast en ik schreef ook een boek