Ik heb een boek geschreven dat Eet Taart Krijg Een Sixpack heet en dat heet zo omdat ik vind dat je best taart kunt eten en een sixpack kunt hebben en ook een sixpack kunt hebben en taart kunt eten.

Die titel is er echt om de aandacht te trekken hoor. Maar het klopt wel. Het boek heet trouwens niet Eet De Hele Dag Taart Krijg Een Sixpack want dat werkt voor geen meter. En dan zou ik een leugenaar zijn en leugenaars zijn idioten.

Maar, ja, ook ik vind dat je gevarieerd en met mate moet eten. Net als Michael Pollan, het Voedingscentrum en de meeste diëtisten.

En dat weet heel Nederland natuurlijk ook wel.

Ik denk niet dat ik de enige ben die het oude spotje van het Voedingscentrum nog kan zingen.

Elke dag (elke dag) twee ons groenten en twee stuks fruit. Dan hou je het een heel stuk langer uit.

Het klopt helemaal. Maar waarom doet bijna niemand het dan?

In de Volkskrant las ik dat het probleem van groenten is dat groenten geen aansprekende smaak hebben. En nu kun je dat natuurlijk gaan zitten ontkennen, maar er is vrijwel geen groene paprika, aubergine, aardappel, prei of witlof die uit zichzelf wel prima te beuken is. En als we het dan óók nog eens met de Nederlandse keuken moeten doen, dan is het al helemaal sneu gesteld.

Hutspot, boerenkool, zuurkool, preischotel.

Bah.

Nee, de oplossing zit ‘m dus in het op smaak brengen van groenten tijdens het bereiden (door toevoegen of combineren) of het op smaak brengen van groenten voor het bereiden (door boeren en telers hun best te laten doen op eigenschapmanipulatie).

Aan één van de twee manieren (dat eerste) kunnen we zelf wat doen: namelijk manieren vinden om door combinaties groenten lekker te maken.

En daarom ben ik dus ook zo tegen ijsbergsla: want dat is een smakelijk, niksig stukje plant. Het is alsof je gaat reclame maken voor auto’s in het algemeen en dan met een Fiat Multipla komt aanrijden. Dat gaat niet werken.

Nee, het is goed om er achter te komen welke groenten smaken maar vooral op welke manier ze smaken. En daarom heb ik een challenge voor je bedacht. En dat is echt een hele verdrietige challenge (überhaupt zijn challenges verdrietig) maar het gaat er mij om dat je je bewust wordt van je gedrag.

Let nou even op.

De ijsbergsla challenge

Ok, we spreken af dat je iedere dag 200 gram groenten binnen moet krijgen (want dat is goed voor je, luister maar naar mij—luisteren naar mij is trouwens ook goed voor je dus die bijzin hoefde er niet bij—deze ook niet—jeetje wat veel medium dashes).

Je groente-inname hoef je niet per se allemaal te gaan wegen (maar wel onthouden of noteren), tenzij je echt geen idee hebt wat 200 gram is (dus weeg toch maar even).

Tegelijk koop je allemaal ijsbergsla en leg je in je koelkast. Maar echt heel veel.

De challenge is nu dat je iedere dag gaat proberen om aan die 200 gram groente te komen (en dus actief op zoek te gaan naar smaakvolle groenten en groentencombinaties tijdens ontbijt, tussendoor, lunch en diner) en ‘s avonds rond een uurtje of tien gaat bedenken of je die 200 gram hebt gehaald. Zo niet, dan vul je de rest van die 200 gram aan met ijsbergsla.

Gewoon, omdat het zo smerig is.

Ik denk dat dit hartstikke goed gaat werken en het Voedingscentrum me over een paar maanden gaat complimenteren voor deze aanpak.

Laat me even weten hoe het gaat. En maak even een Facebookgroep voor me aan.