De wereld is niet plat

Check m'n wekelijkse Zondag Update en schrijf je ff in

The world is flat up until the day it’s round.

Ik geloof dat er een betere wereld kan ontstaan door transparantie. En ik geloof ook dat we daar naar toe aan het bewegen zijn. Maar dat gaat moeizaam.

Ik geloof dat we door het (soms tot in den treure) verkondigen van feitelijke informatie rare mythes de wereld uit kunnen helpen. Dat er dus steeds minder mensen zich verschuilen achter onwaarheden, terwijl ze zelf het beste weten dat ze, door de wereld voor de gek te houden, zichzelf voor de gek houden.

Ik geloof in een wereld waarin er op verjaardagen niemand meer zal zijn met het geweldige verhaal dat ze, hoe weinig ze ook eet, in gewicht aankomt. Omdat dat complete onzin is. Het ontkennen van een natuurwet.

Je weet zelf hartstikke goed dat je liegt, en dat weet iedereen op die verjaardag ook. Maar als we gezellig met z’n allen op die verjaardag gezellig blijven doen, en daarna thuis over die persoon roddelen terwijl die persoon zelf thuis zich realiseert wat voor onzin ze nu weer heeft verkondigt, is de wereld een betere plek toch?

Ik denk het niet.

Ik geloof in een wereld waarin detoxen niet meer bestaat, omdat detoxen een probleem dat niet bestaat ook nog eens niet oplost. Een wereld waarin iedereen die verkondigt dat zijn of haar groente en/of fruitsapje iets anders dan lekker of voedzaam is, niet serieus wordt genomen. Of beter: wordt genegeerd.

Ik geloof in een wereld waarin suikervrij eten niet meer bestaat. Niet omdat suikervrij eten niet mogelijk is (een gekookt ei is suikervrij, maar een prei niet), maar omdat de term verkeerd gebruikt wordt. Omdat de ene suiker niet zoveel van de andere suiker verschilt en je lichaam al helemaal nauwelijks het verschil ervaart.

Ik geloof in een wereld waarin we zelf verantwoordelijkheid nemen voor onze beslissingen en de uitkomst van deze beslissingen. Dus dat we niet Nestlé, Unilever, Coca-Cola, Kellogg’s of weet ik wie de schuld geven van onze eigen (gewichts- of gezondheids)problemen, maar ons zelf, en zó de wereld creëren waarin we willen leven.

En ik geloof ook in een wereld waarin we begrijpen wat e-nummers zijn. Daar gaat nog wel eens wat mis.

E-nummers zijn namelijk codes voor door de EU goedgekeurde stoffen die in ons eten kunnen zitten. Ik gebruik doelbewust niet het woord ‘toegevoegd’ want alle ingrediënten worden aan producten met meerdere ingrediënten toegevoegd. Aan een bananencake wordt ook banaan toegevoegd. Een ‘toevoeging’ wordt volgens mij selectief als negatief geassocieerd. En dat vind ik raar. Een toevoeging zou op z’n minst een positieve associatie moeten hebben.

E-nummers geven producten kleur, maken ze langer houdbaar, maken ze lekkerder, smaakvoller, romiger, voller. Lekkerder. Beter. Allemaal voor jouw bestwil. Er is echt geen fabrikant die chocolade maakt met augurkensmaak omdat niemand dat lekker vindt.

Als je wilt eten zonder e-nummers, dan mag dat. Dat moet je zelf weten. Dan moet je wat anders kopen en eten. Maar je moet niet je geveinsde angsten projecteren op anderen. En ook niet claimen dat producten zonder e-nummers ‘dichter bij de natuur staan’. E162 is gewoon bietenrood en een banaan is een door de mens gecreëerde vrucht. Net als er weinig ‘natuurlijks’ is aan een koe die honderdduizendmiljoenmiljard liter melk geeft in haar leven. Rauwe melk of gepasteuriseerde melk met verdikkingsmiddel, het blijft even ver van ‘de natuur’ en dat is even erg als helemaal niet erg.

Selectieve verontwaardiging is overal.

E-nummers zijn niet giftig. Het is júíst een categorisering (keurmerk zo je wilt) die in het leven is geroepen om voeding en hulpstoffen te reguleren én transparantie te bieden aan de consument. Dus e-nummers bestaan omdát er (misschien?) giftige (wat is giftig en wanneer?) hulpstoffen, ooit, in een donker verleden, werden gebruikt. Juist door die e-nummers weten we precies wat er in eten zit. Let wel: het eten wat we zelf kopen en besluiten. ‘Ons eten’ vind ik daarmee ook direct een enge term, omdat het impliceert dat het een gegeven is, in plaats van een beslissing.

De wetenschappelijke consensus is dat álle e-nummers, bij normale inname, niet schadelijk zijn voor de gezondheid, maar door deze stelling scheer ik alle e-nummers over één kam. En dat is net zo dom als te stellen dat alle e-nummers slecht voor ons zijn. Want er zijn veel stoffen met e-nummers en de verscheidenheid is groot.

Of het nu zware botten, stofwisselingsproblemen, giftige stoffen, toegevoegde suikers, e-nummers of grote voedingsmiddelenconcerns zijn, de oplossing voor al deze zogenaamde problemen is áltijd transparantie. En die transparantie ontstaat door de verantwoordelijkheid van je beslissingen en de gevolgen daarvan bij jezelf te leggen.

En nadenken helpt meestal ook.

Eerst de bester versie van jezelf. Dan de beste versie van de wereld.

De aarde is rond. Net als een pannenkoek.Herman Finkers

Hey ik heb ook een Podcast

1 Comment De wereld is niet plat

  1. Izzy

    Ik mis je gebruikelijke cynisme, maar daarmee krijgt dit stukje ook bijna iets ontroerends. Een soort Martin Luther King speech, maar dan over voeding. En dit type ik op mijn beurt weer in alle oprechtheid. It’s a brave new world 🙂

Comments are closed.