Eten volgens de Schijf van Vijf. En chocolade eieren

Meld je anders ff aan voor m’n (wel toffe) nieuwsbrief op zondag

Ik zit al een tijdje in dat sneue gezondheidswereldje met goeroe’s, fitgirls, bodybuilders, foodbloggers en andere zichzelf belangrijk vindende, door biologische chocolade gesponsorde, padvinders.

Ik ben van al het bovenstaande een beetje en geen (mooie goudblonde) haar beter.

Het wereldje is wel een beetje dood hoor. We zijn zo langzamerhand moe van onszelf en de wereld is ons ook meer dan zat. Ik merk dat omdat ik minder vaak word uitgenodigd op feestjes.

Mijn boek dat 7 september uitkomt gaat dan ook helemaal niet goed verkopen. Troep.

De nieuwe Schijf van Vijf die onlangs door het Voedingscentrum werd gepresenteerd ging dan ook zonder al te veel digitale discussies en internetoorlog voorbij. Superfoodsmongooltjes zijn al lang gestopt met praten en die glutenvrije trutjes met slappe bipsjes zijn er zelf ook wel achter dat ze niet meer serieus worden genomen.

En niet serieus meer worden genomen.

Maar er was dan toch iemand die het er niet mee eens was, met die Schijf van Vijf.

Mieke van Stigt schrijft op socialevraagstukken.nl een column over deze voedingsrichtlijn en heeft wat kritiek. Waar ze over valt is de illusie van vrije keuze. Het Voedingscentrum geeft kaders die door iedere consument kunnen worden ingevuld, maar in de praktijk is dat natuurlijk helemaal niet mogelijk, aldus Van Stigt. Immers: we leven nog steeds in een ongezonde omgeving van frisdranken, snoep en fabrikanten die zelf vinden dat hun producten gezond zijn en wij zelf niet kunnen bedenken of dat echt zo is. Verder maakt zij een verschil tussen de succesvollen (hoogopgeleide mensen die met hun doorgeslagen zoektocht naar gezonde voeding hun kinderen ondervoed maken) en de onsuccesvollen (laagopgeleide mensen met overgewicht, de zogenaamde simpele sloebers) in onze samenleving. Die laatste groep wordt het hardst getroffen.

Van Stigt vindt dat de echte oplossing van een overgewicht- en/of gezondheidsprobleem ligt in het creëren van een gezonde omgeving, door bijvoorbeeld het snoep bij kassa’s en frisdrankautomaten weg te halen. Ze betoogt namelijk dat hoe we kiezen wordt bepaald door ons brein en onze genen en dat wát we kiezen wordt bepaald door de omgeving.

Maar dat is natuurlijk slap en dom redeneren. Als je omgeving dingen voor je bepaalt, is het einde zoek.

Het is dan ook niet waar.

Je omgeving stelt kaders. Waar je op basis van je eigen slimme brein dan keuzes in maakt. Je kunt nog steeds in het kanaal rijden als je dat wilt, ook al is er een doorgetrokken streep én een vijf meter brede berm. Zo kun je ook een Mars niet kopen, ook al ligt ‘ie voor je neus.

Het schreeuwen om een ‘gezonde omgeving’ is een hele stomme oplossing. Want juist door zo’n veelzijdige omgeving kan iedereen kiezen en eigen verantwoordelijkheid nemen. Dat is geen betutteling. Dat is fijn. En weinig communistisch.

En wat is bovendien ‘een gezonde omgeving’? Is dat niet voor iedereen anders? Is een omgeving waar je zelf kunt kiezen wat je wilt misschien juist het meest gezond? Of zullen we gewoon een keer stoppen met het woord gezondheid?

De Schijf van Vijf onzinnig noemen omdát onze omgeving niet gezond is, is het kind met het badwater én het bad weggooien.

Ik raad Mieke van Stigt dan ook aan om lekker in Noord-Korea te gaan wonen, waar ze zelf niet hoeft na te denken en haar omgeving voor haar gecreëerd wordt.

Dan ga ik hier lekker eten volgens de Schijf van Vijf. En chocolade eieren.

Eet Taart Krijg Een Sixpack

Heb je m’n boek eigenlijk al gelezen?

In Eet Taart Krijg Een Sixpack leer je hoe je een sixpack kunt krijgen terwijl je taart eet en andersom. Mét een interview door Arie Boomsma. En net zulke stomme grapjes als hier.

Bestel nu voor €20,—

Hey ik heb ook een podcast en ik schreef ook een boek