Ik kwam er achter dat er drie gesponsorde posts achter elkaar op m’n website staan en ik al een tijdje niets heb gepost wat uit mezelf komt en waar ik jou graag mee wil vermaken. Maar dat heeft een goede reden: ik heb ook vrij weinig te vertellen eigenlijk.

Want ik lees even weinig boeken, doe druk en heb niet echt een mening over iets.

Kan dus even niets bedenken wat ik door je strot wil duwen. Dus dan post ik niks. Ja, die gesponsorde dingen.

Niet goed voor het aantal volgers en ook niet goed voor de interactie. Slechte influencer wel.

Maar ja. Lekker boeiend.

Ik heb dan wel meer tijd om Oreo Coco Vanilla Sushi Balls te maken, een upside down world map vol te prikken met spelden en te dronen op de Chinese muur.

Is trouwens ook weer content.

Als ik geen zak te melden heb, dan post ik ook niks. Dat lijkt me wel zo verstandig. Ik vind het dan ook wel heel toevallig dat daily vloggers en bloggers en Instagrammers dagelijks wat te vertellen hebben en het iedere dag precies even lang duurt of precies evenveel tekst is. Ik snap ook niet waarom er iedere dag een journaal op tv is wat toevallig ook iedere dag even lang duurt.

Waarom is er soms gewoon even helemaal geen nieuws? Dat kan toch gebeuren?

Jongens, vandaag ff geen nieuws, maar hier is nog even die video van Benny Lava die acht jaar geleden zo populair is. Groetjes! Ik ga even kebab eten.

Kijk, dat zou logischer zijn. En leuker. En eerlijker.

Of gewoon helemaal niets uitzenden.

Ooh een keer geen oorlog en ellende in de wereld? Chill, dan hoef ik ook niet te posten dat ik er zo mee begaan ben. Keertje geen content plaatsen.

Ik word ook een beetje moe van mensen die het de hele tijd hebben over content maken.

Zo’n term die ooit een keer bedacht is door een slim iemand die had verzonnen dat blogs werken als marketingkanaal en toen zijn er allemaal toeters en bellen opgeplakt en inmiddels is het woord door deze inflatie een eigen leven gaan leiden.

Content.

Het is nog steeds gewoon de Engelse benaming voor inhoud en inhoud is een veel te onbepaalde benaming voor troep.

Kwantiteit.

Iets.

En zonder duiding tegelijk niets.

Vandaag weer lekker veel content voor jullie maken.

Dat is dus hetzelfde als:

Ja, ik weet niet precies wat ik te vertellen heb, maar ik ga gewoon net zo lang door tot ik ongeveer hetzelfde aantal minuten of aantal karakters heb volgeluld als altijd, omdat ik iedere dag hetzelfde doe en jullie dat wel zo veilig vinden om te zien en we allemaal even gelukkig zijn en de wereld langzaam iets kutter omdat er niets nieuws gebeurt maar we durven niet te zeggen dat het kut is want we houden niet van verandering en we eten iedere dag hetzelfde en we zijn allemaal zo lekker inspirerend bezig maar intussen hebben we een eetprobleem en janken we onszelf in slaap en zitten we in een sleur waar we niet uitkomen want we moeten de hele tijd content maken.

Ja, dat komt niet echt lekker over.

Maar je kunt ook gewoon stoppen met content maken. Heeft niemand door. Omdat het namelijk niets toevoegt.

Content is, om met de woorden van Daniël Arends te spreken, een broodje die de zogenaamde content creator zelf voor geen goud zou willen eten. En niet omdat het met speltbrood gebakken is.

Content maken.

Blind produceren.

Inhoud.

Troep.

Rot lekker op.

Als je zegt dat je content maakt zeg je dat je een machine bent die niks kan.

Kan nu wel die dagelijkse column op lindanieuws.nl vergeten 🙁


Intussen heb ik trouwens, terwijl ik even wat minder content maakte voor m’n blog, 176 pagina’s vol met content geschreven voor m’n boek wat op 7 september uitkomt.

En daar ben ik overigens best content mee.