Geduld is een schone zaak

In sommige Arcadehallen bevindt zich het spel Whac-A-Mole. Tijdens het spelen van het spel hanteer je een hamer en ram je zo hard mogelijk omhoogkomende molfiguren terug in hun hol. Hoe hard je ook slaat, die teringlijers komen altijd terug omhoog en dat maakt het spel enorm frustrerend. Dit is precies wat er gaande is… Continue reading

De man en zijn eetstoornis

Terwijl de rest van mijn vrienden bier aan het drinken is zit ik met een halve liter yoghurt, bosbessen en peren op schoot. Op de valreep mijn koolhydratendoel, vezeldoel en eiwitdoel van de dag gehaald. En nee, ik vind dat niet normaal. Sinds ik heb besloten dat ik de sterkste man van het westelijk halfrond… Continue reading

Iedereen wil een ridder zijn

Ik zag laatst op station Bijlmer Arena iemand in een compleet ridderkostuum (inclusief prachtig zwaard en cape) staan en dacht: ‘Deze man is knettergek’ en ik liep verder. De ridder bleef staan want hij moest kennelijk de metro halen. Bij gebrek aan paard. Raar, als je als volwassen vent in een ridderkostuum rond gaat paraderen…. Continue reading

Een zak vol noten

Ik heb tegenwoordig een flink gevulde zak met noten. Meer dan anders. Dat komt omdat ik veel moet eten. Nootjes zijn een bron van selenium en vetten die iets belangrijks doen met je hormonen (toch, Ralph?) en dat is goed voor me. En wat nog beter is: ze bevatten lekker veel calorieën. Is dat beter?… Continue reading

Het komt allemaal goed

Nu ik de dertig nader en steeds meer een oud wijf begin te worden is het tijd voor reflectie. Tien jaar na mijn middelbareschooltijd denk ik aan al die pauzes waarin we met z’n allen ons middagmaaltje opaten en heel stoer wachtten tot ‘de tweede bel’ om terug te gaan naar de les. Zelf nam… Continue reading

Geen powervrouwen

Omdat ik balls deep in de havermouttrutjesscene zit, zie ik regelmatig de term powervrouw voorbijkomen. Ik word daar tamelijk onvruchtbaar van. Mag u best weten. Powervrouwen zijn vrouwen die heel goed een spinaziesapje kunnen drinken, daarom in een strakke (tegenwoordig Jogha) fitnessbroek passen en Instagramfoto’s posten van hun kickboksworkout. #powervrouw #girlboss #slappekous Nee, die emancipatie… Continue reading

Datgene wat het fijnste is

Theo Maassen trad achttien jaar geleden op met zijn programma Neuk Het Systeem. Een terugkerende vraag in dat programma was: Maassen vroeg zich in zijn programma terecht af waarom er wel voetbal-, hockey- en tennisverenigingen waren, maar geen apenkooiverenigingen. Terwijl je wel, wanneer je jarig was en mocht kiezen bij gym, altijd apenkooi koos. Maar… Continue reading

Mijn Febo

Ik ben bijzonder teleurgesteld in de Febo bij mij om de hoek. Die mensen daar kunnen zó weinig en het aanbod is zó rampzalig dat ik er spontaan kinkhoest en vlekkenkoorts van krijg. Ik hou van kipkrokantjes maar dat zal mijn Febo een rotzorg zijn. De uitbaters van mijn Febo kunnen bijzonder slecht kipkrokantjes frituren… Continue reading

Halflang haar

Het liefst wil ik Mel Gibson zijn in Braveheart. Maar dan zonder blauwgeschilderd hoofd. En zonder Schotse outfit. En dan in de moderne wereld. Oké, ik wil gewoon lang haar. Oké, ik wil Tom Sebastian zijn. Maar dat duurt lang zeg! Ik ben nu een compleet jaar niet naar de kapper geweest en ik kan… Continue reading

Andere helft ook

Wat weinig mensen weten is dat ik in de prehistorie ben geboren en daar op jonge leeftijd bevroor. Pas in de zeventiende eeuw ontdooide ik weer en daar werd ik met de teletijdmachine naar het heden geflitst. Awesome verhaal natuurlijk, maar de oplettende lezer zal weten dat dit het verhaal van het bewust ambigue overdreven… Continue reading

Dineren bij Lidl

Dat Lidl aan me denkt als ze een event organiseren vind ik bijzonder vriendelijk. Zo kon het gebeuren dat ik gisteren in de Westerliefde in Amsterdam met honderd andere even onbelangrijke mensen een zogenaamd Delicieux Diner bijwoonde. Gekookt door Robert Kranenborg. Nouja, gekookt door goed door hem geïnstrueerde ventjes in koddige witte pakjes. We leerden… Continue reading

Kijk mij eens met mijn snor

Vroeger, en dan praat ik over zo’n 8-9 jaar geleden, ging er een gerucht dat ik na het uitgaan op zaterdag altijd naar huis ging en onder het genot van een Fristi nog een aflevering van Friends zou kijken. Elk weekend weer was er een vermoeden dat mijn vaste ritueeltje zou plaatsvinden nadat ik de… Continue reading