Suikerverslaving bestaat niet

Meld je anders ff aan voor m’n (wel toffe) nieuwsbrief op zondag

Het Diabetes Fonds werkt via wetenschappelijk onderzoek en voorlichting aan genezing van diabetes, een gezond leven zonder dagelijkse zorgen over diabetes en complicaties.

Dit tekstje heb ik gekopieerd van de website.

En het tekstje loopt niet echt. Lees nog maar een keer.

En ik vind dat Diabetesfonds aan elkaar geschreven moet worden.

Het is dan heel grappig dat zo’n fonds, met een wetenschappelijke adviesraad, gebruik maakt van de term suikerverslaving, die in de wetenschappelijke literatuur nauwelijks wordt gebruikt.

Omdat suikerverslaving niet bestaat.

En sterker nog: het Diabetesfonds durft zelfs te stellen dat ‘Nederland onbewust verslaafd is aan suiker’ en daarom is er sinds vandaag een suikerafkickkliniek in de Kalverstraat.

Mijn bek valt open. Maar echt. Serieus.

Allereerst is de tekst ‘Nederland is onbewust verslaafd aan suiker’ verschrikkelijk alarmerend (als in: geruchtmakend en niet als in: gevaarlijk).

Dat impliceert dus een nationaal probleem waarvan niemand zich bewust is.

Wat een bangmakerij. En het staat vandaag in vrijwel alle media.

Suikerverslaving bestaat niet. Anders zat je wel iedere dag met natte vingers in de suikerpot te roeren of nam je een fles honing mee naar je werk. Dan ging je dus op je werk iets te vaak naar het toilet om lekker de achter de stortbak verstopte poedersuikerbus leeg te drinken om vervolgens met wit poeder in je snor weer plaats te nemen in je cubicle.

Volgens mij is André verslaafd aan poedersuiker. Check dat witte op z’n bovenlip.

Nee, als je houdt van zoetigheid, dan is dat geen suikerverslaving. Dat is houden van zoetigheid.

En meestal hou je van een combinatie van smaken (zoet, zout en vet bij elkaar is bijvoorbeeld meestal tering lekker, vooral met vanille er nog bij) en noem je dat een voedselverslaving.

Maar laten we dat ook niet teveel aandacht geven, want echte specifieke voedselverslavingen zijn er niet echt. Dan is het eerder een eetverslaving. En dat komt weer door psychosociale- en omgevingsfactoren (heb ik gelezen op het blog personalbodyplan.com).

Ik vind het daarom heel erg erg dat het Diabetesfonds de term suikerverslaving in de mond durft te nemen en ook op de meest dure winkelstraat van Nederland (ik heb Monopoly gespeeld dus ik weet dit) een pop-upwinkel te openen.

Doe even normaal.

Als de gemiddelde Nederlander teveel suiker binnenkrijgt, dan is er iets mis met het voedingspatroon van die gemiddelde Nederlander, niet met alleen suikerconsumptie.

Dan heeft die gemiddelde Nederlander geen suikerverslaving, maar een slecht dieet. Dan moet je dáár dus wat aan doen.

Het is verdorie 2016. Wanneer gaan we nou eens stoppen met het demoniseren van losse voedingsmiddelen?

Wanneer gaan we nou eens stoppen met die domme experimenten waarin iemand iedere dag 10 blikjes Coca-Cola gaat drinken of iedere dag voedsel eet dat 1kg suiker bevat (ik heb het tegen jou, Manuel Venderbos). Wanneer stoppen we nou met die domme docu’s met onheilspellende muziekjes waarin suiker wordt vergeleken met cocaïne?

Wanneer doen we nou gewoon eens een experiment waarin we over een hele lange periode niet zoveel groente, weinig vezels, iets teveel suikers en veel vet eten terwijl we ook weinig bewegen, niet goed slapen en veel stress hebben.

Onee wacht. Dát is precies wat de gemiddelde Nederlander ervaart.

Laten we dan dáár een oplossing voor vinden.

Of ff m’n boek lezen.

Hey ik heb ook een podcast en ik schreef ook een boek