Hoe ik van m’n telefoonverslaving af kom

Meld je anders ff aan voor m’n (wel toffe) nieuwsbrief op zondag

Zoals iedereen op de wereld gebruik ik m’n telefoon (heel) vaak en dat is tegelijkertijd goed en niet goed. Het is goed omdat het taken en activiteiten gemakkelijker en sneller en duidelijker maakt (locaties opzoeken, taxi’s en eten bestellen, communiceren, boeken lezen, boeken/muziek/podcasts luisteren, mediteren, bankieren, notities maken) en het is niet goed omdat ik ook vrij vaak vrij doelloos m’n telefoon pak vanwege notificaties. Dat is gewoon telefoonverslaving.

Toen ik me realiseerde dat ik een klein beetje begon te leven op die notificaties, zette ik ze allemaal uit (behalve m’n zelfgemaakte vliegticketnotificaties). Maar dat maakte het een erger: als ik geen notificaties ontving, hoe wist ik dan of ik nog notificaties had in bijvoorbeeld Twitter, Instagram of m’n mailbox? Het uitzetten van notificaties op m’n lock screen zorgde er dus voor dat ik vaker m’n telefoon pakte. Om alle apps bij langs te gaan om te kijken of ik notificaties had.

Zonder specifiek doel op zoek naar een beloning.

En de reden waarom dat constante telefoonchecken zo erg was, is dat ik niet kon focussen op dingen die ik wilde doen als ik de hele tijd m’n telefoon grijp voor instant gratification. En multitasken, weten we allemaal, is voor mensen die niet kunnen focussen.

Dus dat moest veranderen. En toen dacht ik: als ik nou een app ga installeren die me vertelt hoeveel ik dagelijks op m’n telefoon zit, dan word ik me bewust van hoeveel ik m’n telefoon dagelijks gebruik.

De gekozen app was Moment en het gaf me inderdaad een prima inzicht in m’n gebruik: ik pak gemiddeld iedere 10 minuten m’n telefoon, in totaal gebruik ik ‘m gemiddeld 4 uur per dag en dat is 25% van de tijd dat ik wakker ben.

Zo werd ik me bewust van m’n telefoongebruik.

Wow echt vet veel.

Maar er gebeurde geen ene reet. Kijk maar:

Lekker bewust, maar lekker niets veranderen

Lekker bewust, maar lekker niets veranderen

Soms was er wel eens een dag dat ik wat minder op m’n telefoon zat te zitten, maar dat kwam dan bijvoorbeeld omdat ik op een tropisch eiland zonder wifi en stroom zat.

Verder bleef het gemiddelde aantal uurtjes hetzelfde gemiddelde aantal uurtjes.

En toen dacht ik opeens aan mijn wijze collega Denise die me uit had gelegd over de fases van gedragsverandering (wat ik zelf ook had beschreven in het e-book EPIC). Die fases van gedragsverandering zijn namelijk: bewustwording, willen veranderen, kunnen veranderen, verandering activeren en het herhalen van actie.

En die bewustwording was er (zie de quote ‘wow echt vet veel’), willen veranderen was ook afgevinkt (daar begon deze post mee), kunnen veranderen leek me ook niet zo moeilijk (heb immers de tijd om iets niet te doen), maar die verandering was nog niet geactiveerd.

Er moest nog iets gebeuren voordat ik daadwerkelijk m’n telefoon minder zou gaan gebruiken.

En dat activeren van de verandering bleek plotseling heel simpel. Ik was er inmiddels achter dat ik heel vaak vrij doelloos m’n telefoon pakte en al naar gelang het aanbod van notificaties of het zien van bepaalde apps een activiteit ging ondernemen (mail checken, Instagramscrollen, Twitter bekijken, Blendle lezen) dus was er maar 1 actie die ik moest wijzigen: m’n telefoon pakken zelf.

Dus nu verstop ik m’n telefoon niet (want ik heb ‘m heus nog wel nodig) maar stel ik mezelf, voordat ik m’n telefoon pak, de volgende vraag:

Wat wil je doen?

En als het antwoord is ‘Weet ik niet, gewoon even doelloos wat appjes openen, sluiten en weer openen.’ dan pak ik m’n telefoon niet en ga ik verder met belangrijke dingen.

Nouja, dat werkt dus aardig:

Telefoonverslavinggame voorlopig uitgespeeld

Telefoonverslavinggame voorlopig uitgespeeld

Dus die app heb je wel nodig, maar dat is een middel en geen doel.

Nu nog even volhouden.

Hey ik heb ook een podcast en ik schreef ook een boek