Ik las in Vrij Nederland een enorm lang artikel van Elma Drayer over voedingsadviezen en dan vooral wat er mis mee was. Dat kon allemaal wel wat minder. Want van leven ga je nou eenmaal dood, stelde ze.

Ja, en na regen komt zonneschijn en de meeste dromen zijn bedrog en drie keer links is rechts.

Zo ken ik er nog wel een paar.

In mijn korte bestaan als fitnessbloggertje heb ik zo’n beetje alle trends en rages meegemaakt. En voor, tijdens en na iedere rage (of het nou suikervrij, glutenvrij, detoxen, oil pulling, hardlopen om af te slanken, paleo of superfoods was) was er een wetenschappelijke consensus dat je niet zo raar moet doen, maar ‘gewoon’ gevarieerd moet eten en bovendien niet teveel, om de grootste kans te maken om gezond te blijven, wat dat ook mag betekenen.

En iedere keer kwam Martijn Katan of Jaap Seidell in een krant of tv-programma even uitleggen hoe het zat.

Oja, precies wat m’n moeder eigenlijk altijd zegt dus.

Ja.

En als je intens gespierd wil worden moet je meer eiwit eten en zeer regelmatig krachttraining doen. Dat advies is overigens voor bijna iedereen die niet sneller dan nodig wil verouderen van toepassing.

Ik schreef er ook een boek over.

En ja, er is echt een hele grote groep mensen (en bloggertjes) die zich veel te druk maken over hun eigen en andermans voedselinname. Die denken niet verder dan voedingswaarde en zien vrijwel alles wat ze in hun mond stoppen als goed of fout, al dan niet gebaseerd op die voedingswaarde. Die genieten pas als ze weinig calorieën per maaltijd eten. Of als hun chips eiwitrijk is. Mensen die voedsel heel erg zwartwit zien.

Goed / fout.

Gezond / Ongezond.

Clean / Niet clean.

Van Body&Fit / Niet van Body&Fit.

Dat zijn rare mensen.

Maar even rare mensen zijn zij die er volop tegenin gaan. Mensen die zich niet kunnen voorstellen dát er een groep is die het belangrijk vindt om voedzaam te eten. Mensen die artikelen van 3011 woorden in Vrij Nederland schrijven met als belangrijkste conclusie: hou op met voedingsadvies.

Mensen zoals Elma Drayer denken net zo zwartwit als de groep waar ze kritiek op hebben. En dan schrijven:

Bij elke hap die je neemt, bij elke slok die je drinkt, word je geacht éérst na te denken over de vraag of het wel gezond is.

Best knap om het al in de eerste zin helemaal mis te hebben. Zonde van de rest.

Nee, niemand verwacht dat je bij iedere hap of slok nadenkt over het effect van op je lichaam. Losse producten zijn niet goed of fout. Behalve groene paprika’s.

Maar wat wel belangrijk is, is dat je weet dát gevarieerd en met mate eten zorgt voor een gezond (of vitaal, ik weet nooit zo goed wat het betekent) lichaam zonder overgewicht en dat regelmatig krachttraining doen talloze gezondheidsvoordelen heeft.

Regelmatig een rondje rennen ook. Maar dat is saai en koud.

Het bashen van het Voedingscentrum voor het geven van algemene voedingsadviezen heeft weinig zin. En zeker niet als je het argument gebruikt dat het advies om wekelijks bonen eten misschien over een week weer wordt ingetrokken omdat bonen dan kankerverwekkend kunnen zijn. Dus dat je het daarom net zo goed niet kunt doen.

Met zó’n artikel draag je alleen maar bij aan verwarring over voedingsadviezen, Elma.

En ook je argument dat een minder gezonde leefstijl 40% van alle kanker veroorzaakt betekent dat 60% dat niet doet, vind ik heel erg storend. Ja, genen en domme pech hebben óók invloed. Maar dat betekent niet dat je het kind met het badwater weg moet gooien (yes, ik heb eindelijk eens dit gezegde kunnen gebruiken) en dat er geen reden meer is om voor je lichaam te zorgen in plaats van het te verwaarlozen.

Gevarieerd en voedzaam eten, gecombineerd met lichamelijke activiteit en voldoende rust betekent niet dat je voor iedere slok of hap moet nadenken. Het betekent precies het tegenovergestelde. Namelijk dat er een grijs gebied is tussen blinde fixatie op voedingswaarde en blind reageren op ‘dat de wetenschap iedere week iets anders vindt’.

Je hebt de klok horen luiden maar weet niet eens wat een klepel is.

Laten we blij zijn dat het Voedingscentrum algemene adviezen schrijft die gebaseerd zijn op de enorm saaie vrijwel nooit veranderende wetenschappelijke consensus. Het is een zeldzame houvast in een rare wereld vol met Energieke Vrouwen die schrijven dat je van zwarte koffie dik wordt, clickgeile internetredacties die posten dat je moet ontbijten met taart en verwarring zaaiende Vrij Nederland auteurs die zich niet zo goed hadden verdiept in het onderwerp en er toch 3011 woorden aan vuil maakten.

Voedselhysterie blijft alleen bestaan als jij er zulke rare artikelen over schrijft.