Wat ik leerde van Vagabonding

Meld je anders ff aan voor m’n (wel toffe) nieuwsbrief op zondag

Ik heb sinds een paar jaar een crush op Tim Ferriss. Niet een romantische crush (wel als ‘ie Kim Ferriss zou heten trouwens), maar meer als mens. We kennen hem allemaal van het boek The Four Hour Workweek en wellicht van The Four Hour Chef. En natuurlijk The Four Hour Body.

Tim is ondernemer, blogger, investeerder, podcaster (is dit een woord?) en inspireert. Eén van zijn favoriete boeken is Vagabonding van Rolf Potts en sinds ik, op aanraden van Tim, het boek heb gelezen (én geluisterd trouwens), is het ook één van mijn favoriete boeken.

Ik hoop dat die man een colaatje light mee heeft

Ik hoop dat ie een colaatje mee heeft.

Ik ben überhaupt een sucker for self-help boeken want ik ben een idioot en ik wil dat niet zijn, dus lees ik boeken in dit genre, maar Vagabonding is andere koek.

Vagabonding is zeg maar de moderne versie van Walden van David Henry Thoreau, hoewel ik die laatste helemaal niet heb gelezen. Maar je doet het goed op feestjes als je die titel noemt en tussen je Doritos door een paar keer *wanderlust* brult. Krijg je real-life likes voor.

Vagabonding beschrijft, in het kort (deze definitie dan, niet het boek) de lifestyle waarbij langetermijnreizen niet als onmogelijkheid of droom wordt gezien maar als logisch en verrijkend voor het leven, op vrijwel alle niveaus.

Zo.

Wat een wijsheid weer.

Vagabonding heeft me veel lessen geleerd, maar de belangrijkste is dat micromanagement het stomste is wat je kunt doen. Dat komt voort uit de gedachte dat teveel controleren je mogelijkheden beperkt. En je voorbereiding voor wat dan ook op geen enkele wijze perfect kan zijn. En daar ben ik het zeker mee eens.

Dus: niet piekeren, maar doen.

Micromanagement is over 4,5 maand pas te willen afslanken omdat je kind nu jonger dan een jaar is en je dat een goede reden lijkt om nu nog even niet minder te gaan eten.

Micromanagement is de Lonely Planet lezen en post-its plakken voordat je naar Mallorca gaat en op dat eiland precies 17 dagen lang je planning volgen.

Micromanagement is trouwens ook je baas die ieder kwartier over je laptopscherm kijkt en vraagt wat je aan het doen bent.

Werk voor jou, maar dan iets sneller en beter dan jij. Idioot.

Vagabonding gaat uit van de relatieve onvoorspelbaarheid van het leven. Het is vooral de uitkomst van het loslaten van voorwaardebeheersing.

Voorwaardebeheersing. Heb ik weer een woord bedacht. Tering. Ik weet zelf niet eens meer waar ik het over heb.

Maar m’n enige aanmerking op het vermijden van micromanagement is dat het niet wil zeggen dat je niet kunt sturen als je niet alles kan controleren. Dus een beetje egoïsme kan ook helpen om wat van je leven te maken.

Ik denk dat Vagabonding, the art of long-term world travel, je één ding duidelijk wil maken, en ik daarmee ook:

Gebruik het heden niet als zogenaamd ritueel om je toekomst te rechtvaardigen, want dan groei je voor geen meter.

Kortom: wees geen saaie doos. Doe nieuwe dingen.

Spreek ik mezelf weer mooi tegen. Want ik weet ook niet wat ik er mee bedoel.

Hashtag fitspiration

Thuisblijven is Duurder

Bespaar honderden euro’s op vliegtickets

Ik ben een boek aan het schrijven over goedkope vliegtickets. Hierin lees je al m’n tips & trucs en als je pre-ordert, neem ik je mee in het schrijfproces. Dan leer je ook nog eens hoe je een boek schrijft en zelf publiceert.

Pre-order

Hey ik heb ook een podcast en ik schreef ook een boek