Quaker vroeg me naar mijn slaap- en waakgewoonten en ik hoopte natuurlijk, door te antwoorden, dat ik nu iedere dag warme havermoutpap met die krokante havermoutmuesli goji- en blauwe bes op bed kreeg. Maar het bleek net even wat anders.

Slaap is van alle dingen op de wereld, het beste wat er is. Maar het probleem is dat een dag maar 24 uur heeft, en ik ook wat van mijn leven wil maken, dus dat ik concessies moet doen. Immers: slaap is niet echt de meest productieve tijdsbesteding. En daarom is het iedere dag weer een strijd tussen kussen met matras en deken en de wijde wereld in trekken en dingen ondernemen.

Quaker noemt dat Lo-Fi. Iemand die niet zo heel erg best aanspreekbaar is in de ochtend. Niet extreem halfdood, en ook niet opgewekt. Gemiddeld dus.

Story of my life.

Ik ben daarom die gozer die de dag van tevoren z’n setje kleding klaarlegt. Die gozer die de havermout alvast op het aanrecht zet. Met een muizenval er voor. Zodat ie ’s ochtends kan snoozen tot het écht niet meer kan en dan kan eten, douchen, aankleden en weg kan gaan. Liefst in die volgorde.

Ja, ik ontbijt niet vaak, maar als ik het doe, doe ik het lekker snel. Immers: prioriteiten.

En daarom komt havermout dus om de hoek kijken. Ja, ik ben het grootste havermouttrutje van de wereld, dat weet ik zelf ook wel.

Maar dat heeft een goede reden.

Dit

Dit

Het is heel simpel: havermoutpap is lekker, voedzaam, warm, zacht, mild en dus top. En hoewel m’n geliefde schepje eiwitpoeder wat eiwit toevoegt, is havermout op zichzelf ook niet eiwitarm. Double win! Had ik al verteld over die krokante havermoutmuesli met goji- en blauwe bessen? Double win + havermoutcombo = #datbegintgoed.

En in de 2 minuten dat je havermoutpap in de magnetron staat, kan ik precies mooi iets anders doen.

Bijvoorbeeld checken hoeveel likes je hebt op de chocoladetaart die je postte met onderschrift #datbegintgoed.

Deze post is gesponsord door Quaker