Aristoteles op Clubhouse

Aristoteles op Clubhouse

Ik vraag me de laatste tijd af wat Aristoteles van Clubhouse zou vinden. De man, die ik overigens niet persoonlijk ken, had wat aardige ideeën over deugden. Over wat het goede is. Hoe je je zou kunnen gedragen en wanneer die deugden overdreven of juist afwezig zijn. Een beetje zoals de Boeddha’s Middenweg dus, maar dan 100 jaar later en in Griekendland. Heus wel zelf bedacht. Ja ja.

Clubhouse is een nieuw sociaal medium. Het is ongeveer een jaar oud en in Nederland een maandje populair aan het worden. Dat werd ook wel eens tijd, want dat we inmiddels een jaar of 15 zijn opgegroeid met sociale media wil niet zeggen dat we ook per se diezelfde sociale media hoeven te gebruiken voor de rest van ons leven. Op een gegeven moment ga je je afzetten tegen je verleden en probeer je volwassen te worden. Je bent ook niet altijd meer vrienden met Marco en Piet van de basisschool.

De domme eigendunk op Instagram (op iedere foto steeds iets meer je eigen reet laten zien en steeds meer geleende quotes posten die je zelf ook nauwelijks snapt maar koop vooral Doritos), het onbeschofte egoïsme op Twitter (de rest van de wereld moet iets heel specifieks veranderen om de wereld beter te maken en hier is een draadje met 18 redenen waarom dat moet), het totale gebrek aan zelfreflectie op Facebook (hier een filmpje dat er een dinosaurus in Brazilië is ontdekt en de CIA houdt het voor ons verborgen omdat ze niet willen dat wij er geen medicijnen van maken) en natuurlijk de ongegeneerde zelfpijperij op LinkedIn (trots mag ik eindelijk melden dat ik op mijn 22’ste business coaching ga geven met mijn zelfbedacht K.N.E.U.S-model, download m’n e-book, volg m’n webinar, leuk om te connecten, ik voel me gEïNsPiReErD).

Clubhouse lijkt een stap in een goede richting. Je hebt niets aan je reetfoto, er zijn geen statistieken over hoe succesvol je groep is en er zijn geen likes en geen commentaren. Sterker nog: je kunt alleen met elkaar praten. Geen fotogalerij, geen zelfverheerlijkende updates, geen stories. Alleen audio. Je zou toch denken dat volwassen mensen met elkaar in gesprek domheid en leugens zouden afstraffen. Dat als iemand maar blijft orakelen over ik heb gemerkt dat en dan alle onbekende mensen in een groep tips gaat zitten geven, dat er dan iemand in de groep zit die zich afvraagt hoe het toch mogelijk is dat er een wildvreemd figuur de overige aanwezigen toevallig precies weet te wijzen op wat er allemaal goed en fout is.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en we zijn na 15 jaar social media en individualistische zelfgecentreerde egobranding allemaal zo hijgerig om onszelf te verkopen dat de grootste Clubhouseinfluencer van het moment Eelco de Boer (geen familie) is. Deze kruising tussen een natte wind en een natte tosti vertelt het liefst zonder interventie hoe je succesvol kunt zijn op Clubhouse, maar alleen door voorbeelden van zichzelf te geven (zonder eens rustig de tijd te nemen om een definitie van succes langs wat meetlatten te leggen of zichzelf af te vragen of je niet juist succesvol bent als je niet iedere dag moet vertellen hoe je succesvol bent) en is daarmee in z’n eentje verantwoordelijk voor de kruisbesmetting tussen alle andere sociale media en Clubhouse. En de mensen vinden het helemaal prachtig. Elkaar de hele dag de moeder inspireren met dom gezwam zonder enige zelfreflectie. Iedereen z’n bio staat vol met troep, volslagen onzin en opschepperij. Schaamte bestaat niet. Iedereen roept maar wat. Niemand die er wat van zegt. Iedereen zoals de grote leider Eelco. Als iedereen elkaar e-books en cursussen Hoe Word Je Een Egoïstische Narcist Maar Verpak Je Het Alsof Je Moeder Theresa Bent verkoopt, blijft de wereld ook draaien natuurlijk. Iedereen die denkt dat je kennis kunt delen, mist de kennis om te weten wat kennis daadwerkelijk is.

Eelco is nog niets eens de natste toevoeging aan Clubhouse. Astrologen, sjamanen, zelfvertrouwenscoaches, spirituele mafklappers, predikers over vrijheid en mensen die op 2x snelheid anderhalve podcast van Joe Rogan of Michael Pilarzcyk (200.000 mensen hebben hun leven al positief veranderd!) hebben geluisterd zijn de vochtigste groep op Clubhouse. Ze gaan eigenlijk precies zoals Eelco te werk, maar ze zijn nog een paar niveautjes dommer. Ze denken werkelijk dat hoe zij de wereld zien precies zo geldt voor de rest maar vergeten dat de sterkte van hun bril niet past bij hun ogen, andere mensen die bril niet kunnen (ver)dragen en dat ze geen bril op hebben maar een blinddoek. Het zijn de mensen die zijn opgevoed met sociale media en hun totale leven verstoken zijn van zelfreflectie. Alles is direct achter elkaar gebeurd. Geen enkel moment van bezinning, van contemplatie. Ieder moment werd opgevuld met nieuwe informatie. Er is een totaal gebrek aan kennis en wijsheid. Werkelijk niets wordt in een context geplaatst. Zelfs het eigen functioneren niet. Ja, tijdens het kakken eergisteren, toen de telefoon nog in de woonkamer lag, stroomde er traag een gedachte door het geïmplodeerde brein. Een half afgemaakt idee. Daar is toen een e-book van gemaakt met alleen maar conclusies. Je kunt dat downloaden als je je e-mailadres achterlaat zodat je daarna precies volgens het schema van Eelco de Boer e-mails krijgt.

Dus wat zou Aristoteles ervan vinden? Moet hij er wat van vinden? Ben ik degene die het vergeten huisvuil op Clubhouse erop moet wijzen?

Ja.

Denk maar eens na over deze deugden, die Aristoteles belangrijk vond, Filosofie Magazine op een rijtje zette, en ik toen overal mee naar toe sleepte om tof mee te doen:

  • Eerbied
  • Zelfbeheersing
  • Financiële degelijkheid
  • Vrijgevigheid
  • Oprechtheid
  • Vriendelijkheid
  • Zelfrespect
  • Robuustheid
  • Grootmoedigheid
  • Waardigheid
  • Wijsheid

Snap je ze niet? Dat is precies de reden om meer zelfreflectie toe te passen. Om wat meer bescheiden te zijn. Om terughoudendheid te kruisen met zelfvertrouwen. Om de tijd te nemen om na te denken over wat je nou eigenlijk allemaal aan het doen bent en waarom je jezelf zo ongelofelijk aan het verheerlijken bent. Om je af te vragen wat precies die ultieme vrijheid is waar je naar op zoek bent. Wat succes betekent en waarom je daar iedere dag mee bezig bent. Waarom er niet eens bijrollen zijn in jouw wereld en het alleen maar om het nastreven van jouw persoonlijke genot gaat. Om eens te proberen om alle zogenaamde conclusies die je hebt getrokken aan de tand te voelen. Om te kijken of jouw wereldreddende gedachten niet eigenlijk een dopaminerush geven omdat je de held speelt. En vooral om niet met antwoorden te komen maar met alleen maar nieuwe vragen. Dan kun je die vragen daarna ook aan Eelco de Boer stellen. Als hij je tenminste toelaat op het podium.