Dankjewel he

bedankt he

Deze pagina hoort bij m’n boek Eet Taart Krijg Een Sixpack.

In ieder boek staat altijd een lijstje bedankjes. Dat leest natuurlijk niemand, want lezers kennen die mensen nooit. De pagina is altijd zo’n verplicht dingetje. Omdat je zo’n lul bent als je het niet doet.

Maar, het is wel kut voor mensen die hebben meegeholpen aan het boek als ze niet genoemd worden. Ik heb dus deze pagina gemaakt zodat ik achteraf nog mensen kan toevoegen als ik ze ben vergeten. Slim he?

Ja.

De lijst in m’n boek is geheel willekeurig. Degene die ik als eerste heb genoemd, bedank ik niet meer dan de laatste. En vice versa.

Hier vind je trouwens ook meer informatie over die mensen en waarom ik ze bedank.

Arie Boomsma heeft me geïnterviewd en dat interview staat in m’n boek. Maar dat is niet de reden waarom ik hem bedank (hij moet blij zijn om zo’n tof iemand te mogen interviewen). Nee, ik bedank hem omdat Arie de man is die ik wil zijn, maar nooit zal zijn. Die dude is echt 80 ofzo maar lijkt 25 en is daarom de knapste man van het oostelijk halfrond én het meest aardig van iedereen op deze wereld (sorry Moeder Theresa en Ron Simpson).

Daarom.

Toen ik in Amsterdam samen met huisgenoot Jorrian woonde, wilden we allebei gezond eten maar wisten we niet zo goed hoe dat dan moest. Jorrian besloot het Geen Troep Dieet te bedenken: een dieet waarbij je niet zoveel rotzooi eet. Hadden we toen geen definitie voor en nu nog steeds niet. Maar dat Geen Troep is wel aardig blijven hangen. Jorrian, bedankt.

Tom Barten bedank ik omdat hij 1) de beste visionair is, 2) altijd in mij gelooft en 3) een hele goede vriend is. Hij is er voor 31% verantwoordelijk voor dat ik ben waar ik nu ben.

En zijn boek wordt ongetwijfeld een soort bijbel maar dan met waarheden.

Je moeder is altijd een bron van inspiratie van me geweest. Haar updates op Facebook, haar reacties onder blogposts van mij en mijn bloggercollega’s, haar gedrag in de supermarkt en op de camping en natuurlijk die rare opmerkingen op verjaardagen. Ik had dit boek nooit zonder je moeder kunnen maken.

9GAG zorgde ervoor dat mijn Milka Oreo Kinder Bueno Nutella Cheesecake wereldfaam kreeg, terwijl het helemaal geen cheesecake is maar monchou en ook omdat iemand anders de door mijn broertje Jasper (later meer) gemaakte afbeelding gepost had.

Ik weet even niet waarom ik Gosse bedank. Die komt vast voor in m’n boek bij een passage over zonsondergangen. Kan het niet anders bedenken.

Thomas is m’n op één na beste vriend. Ik denk dat ‘ie wat foto’s heeft gemaakt die in m’n boek staan. Verder is het een ontzettende loser.

Paul Bosma is een levende legende. Ik heb hem, zonder dat hij het wist, nog wat dingen gevraagd om feiten te checken waarover ik onzeker was of ik het kon schrijven. Het mooie van Paul Bosma is dat je, als je een vraag stelt, een compliment voor je vraag, een kort antwoord, een lang antwoord en een nuance krijgt. Dat is dus precies hoe de wereld er uit zou moeten zien. Paul Bosma is onmisbaar in ieders leven.

Menno Henselmans schreef ooit een stuk over zo goed mogelijk zuipen en dat heb ik toen in mijn eigen woorden overgenomen. Menno is iemand die je het beste kunt uitleggen hoe je bodybuilder moet worden en als je dat wil worden, moet je dus bij hem aankloppen. Niet bij een rijst met broccoli bro.

Yousef Gnaoui aka Sef leerde me dat je een golf moet pakken en er op moet blijven staan. Dat is dus enerzijds consistentie (en dat is de sleutel tot succes, aldus de eerder genoemde Tom Barten) en anderzijds zorgt dat voor FOMO, waarover ik in m’n boek schrijf. Sef, bedankt.

Ron is de beste ghostwriter (ben ik pas achter nu m’n boek klaar is) en adviseert me het beste. Voor de rest is het een lul want hij heeft nog nooit fajitas voor me gemaakt.

Nienke heeft me door het boekschrijfproces heen gesleept en wat ik van haar heb geleerd gebruik ik nu voor een volgend boek. Dus waar ze me echt mee heeft geholpen lees je over een jaar pas denk ik. En nee, dat gaat niet over taarten en sixpacks, maar dat is een roman over mezelf. Natuurlijk.

Jenny heeft me door alles heen gesleept. Niet letterlijk hoor. Ze is niet zo sterk.

Samuel van Gelder is een man met een te kort sportbroekje maar hij schrijft nogal eens zinvolle dingen. Zijn stuk over natuurlijke producten was een inspiratiebron voor een hoofdstuk. Dus daarom staat ‘ie hier. En het is ook een mooie baas.

Charles Darwin heeft ooit een keer een line gedropt over onwetendheid. Namelijk deze:

Ignorance more frequently begets confidence than does knowledge: it is those who know little, and not those who know much, who so positively assert that this or that problem will never be solved by science.

Die gaat heel vaak op in veel vakgebieden, maar zeker in die waar mijn boek over gaat. Ignorance is bliss.

Mooie baas, die Charles.

Jasper is m’n broertje en als hij niet allemaal dingen voor me aan het photoshoppen is, of video’s aan het maken, dan is hij grappen voor me aan het bedenken. Hij heeft geen royalties afgedwongen, anders kreeg hij 125% van de inkomsten. Thanks nog.

Ik denk dat de Herman in het voorwoord Herman Finkers is van wie ik een quote heb gebruikt voor een hoofdstuk dat de final cut niet gehaald heeft. Staat dus in het volgende dankwoord niet meer.

Ali Mousavi is fotograaf van een aantal foto’s in dit boek. Ben je fotograaf van foto’s? Zeg je dat zo? Anyway, thanks Ali.

Misha heeft op haar linkerpols ‘links’ en op haar rechterpols ‘rechts’ getatoeëerd en dat vind ik leuk en verder helpt ze me als ik iets moet fixen waarvan ik niet weet hoe ik het moet fixen. En ze geeft hoofdmassages wanneer je ze het hardst nodig hebt.

Jonathan is een detoxversie van Ron Simpson en helpt me op gebieden waar Misha en Ron me niet helpen. En hij draagt hoedjes.

Willemijn is de editor van het boek en ging met me in discussie over de glykemische index van suikers. Toen kwam ik er opeens achter voor wie en waarom ik het boek ook alweer heb geschreven.

Kanye kan ik natuurlijk niet vergeten. Geen uitleg nodig.

Irene is degene die, voordat Tom Barten er was, in me geloofde en me alle vrijheid gaf om te doen wat ik wilde doen. Zonder Irene was ik niet waar ik nu was en ik hoop oprecht dat ze dit leest.

Mijn Kapper Anand, die me verdomme nog nooit korting heeft gegeven, zorgt er altijd weer voor dat ik niet een 8,5 maar een 9,5 ben en het boek is ook voor hem, want hij probeerde me geperste pitten in een zakje te verkopen omdat er zogenaamd zoveel voedingsstoffen in zaten. Dat weet Rob van Berkel wel beter.

Mijn schouder en de dijen van de stewardess van United Airlines hebben elkaar tijdens een binnenlandse vlucht in de Verenigde Staten vaker met elkaar geschuurd dan verliefde pubers op een schoolfeest. Toen ik haar later betrapte op het opeten van cheeseburgers terwijl ze me ervoor vertelde dat ze op waren, wist ik het zeker: dit boek moet vertaald worden.

Dus koop het.

Oja, eigenlijk ben ik nog wel Ozgur vergeten die er geheel belangeloos voor heeft gezorgd dat ik van mijn hobby (zeikerig schrijven) m’n beroep heb kunnen maken.

Autonomie

Kijk maar even

Op dit moment schrijf ik het boek Autonomie over autonomie (ha) en dat komt in 2019 uit. Wil je meelezen terwijl ik het schrijf en op de hoogte blijven van het schrijfproces en daarna ook een boek krijgen over autonomie? Dat kan.

Pre-order het boek hier