Dit land is van ons, lol

Dit land is van ons, lol

De eerste mensen in Nederland waren Neanderthalers, maar volgens onze drang om te classificeren zijn dat geen mensen en was het toen nog geen Nederland. Boomschors etende net-nietmensen op een plek die ‘het huidige Nederland’ is, maar ‘er geologisch heel anders uitzag’ telt niet echt.

Maar ze waren er wel.

Nee, de eerste homo (haha homo) sapiens arriveerden enkele tienduizenden jaren geleden. Vanuit het oosten en zuiden. Noord en west was onmogelijk want er was opeens geen land meer naar Engeland, wat toen nog niet bestond, en bootjevaren kon toen nog niemand.

Nee, de eerste die dát kon was mijn verre voorvader Patrick.

De oudste boot ter wereld, een kano van 10.000 jaar oud, is gevonden in een klein dorp boven mijn geboorteplaats Hoogeveen: Pesse. En daar heet iedereen Patrick.

Ah vandaar.

Meer dan 300 generaties geleden liep er dus al iemand rond die het een goed idee leek om een denneboom uit te hollen met een vuursteen en er mee te gaan varen. Naar Zuidlaren. Kijken of daar wat te doen was.

En de rest van z’n dorp maar besjes plukken en paddestoelen eten. En realiseer je even dat je toen geen stagiairs had die je de kanoverhuur kon laten doen he. Dat moest je helemaal zelf doen.

Gedoe.

Na die bootuitvinding van opa Patrick, kwamen er steeds meer mensen naar Nederland vanuit allerlei windstreken. En de mensen die er woonden planten zich voort. Wel zo gezellig.

Maar er waren ook wolven, grieptyfus, brandneteltering en een combi van intermittent fasting en het paleodieet. Daar werd niemand oud van. Dus er was ruimte zat voor iedereen.

Besef even dat niemand toen de term ‘Nederland’ gebruikte. Waarschijnlijk had nog niemand besef van bezit van land. Was ook niet nodig. Bezit is trouwens ook alleen maar extra afstofwerk.

Niet zoveel aan de hand dus.

En dat ging zo een paar eeuwen door en het werd er steeds drukker. Groepjes mensen gingen verderop kijken, anderen kwamen bij ons kijken en nog steeds had niemand het over Nederland.

En nog steeds was er plek voor iedereen. En soms een IJstijd.

En toen het nóg drukker werd, gingen mensen zich druk maken om bezit en gingen ze lekker denken in tegenstellingen. En toen leek het, ons Nederlanders, een goed plan om lekker irritant te doen op andere plekken op de wereld. Daar huurden we dan Engelsen, Fransen en Portugezen voor in en dan ging de bakker uit Middelburg en de dokter uit Delft mee. Met een stelletje soldaten uit Leeuwarden. En een hond.

Dan voeren we met een intens doorontwikkelde versie van de kano van opa Patrick naar een ver ver land en dan sloegen we een paar zich van geen kwaad bewuste mensen op hun bek (ik onderdrijf, we maakten ze natuurlijk zeer efficiënt dood met geweren én westerse ziektes) en dan vonden we dat dat land van ons was en gingen we er lekker plantages bouwen en mensen aan het werk stellen die dat helemaal niet wilden want die waren een tijdje ervoor nog gewoon aan het chillen in Congo (maar dat was van Koning Leopold van België want vet logisch en jij kost 700 gulden dus hup ketting om je nek en die boot in).

Deden we in Brazilië, Suriname, Indonesië, Australië, Zuid-Afrika, Sri Lanka, India en de Verenigde Staten.

Joh, eigenlijk overal waar wat te halen viel en waar een ander Europees land nog niet al irritant in de weg zat. En anders kregen die landen toch ook lekker de tering? Piet Hein schoot een complete Spaanse vloot naar de tyfus en jatte hun zilver (haha gewonne) en Michiel de Ruyter voer de Thames op om even Engeland aan gort te raggen.

Zo waren we dan ook wel weer.

ff groepje irritante mensen kapot maken brb

Intussen hadden we stevig geclaimd dat Nederland van ons was en de rest van de wereld voor het grijpen lag dus dat wilden we ook hebben.

Maar de claim ‘Nederland’ was, en is, net zoals ieder land, nog steeds ‘wij die op dit moment wonen op een plek die we voor het gemak hebben afgebakend met een lijntje op een kaart’.

En uiteindelijk zijn we er zelf (veel te laat) achter gekomen dat we met die expansiedrift een stel intense mongolen waren met ontembare hebzucht en de meest donkere moraal en dat het terecht is dat al die zogenaamde ex-koloniën en hun inwoners ons haten en houden we onszelf intussen lekker koest (want niet teveel verantwoordelijkheidsgevoel) en doen we alsof Zwarte Piet zwart is door de schoorsteen en hebben we het over de VOC-mentaliteit.

Nee ja prima. Oogklepjes op en verdergaan.

Maar we mogen ook best een klein beetje trots zijn hoor.

Al sinds die gekke expansiedrift staat Nederland, en met name Amsterdam, bekend als toevluchtsoord voor allerlei mensen met in andere ogen gekke overtuigingen.

Die waren gewoon welkom in Nederland, als ze elders verjaagd waren omdat ze lekker zichzelf wilden zijn omdat ze dat belangrijk vonden.

Joh, hang lekker je geloof aan. Bouw een tempel of een moskee of een ander gebedshuis. Vinden we prima. Kijk maar ff wat je doet. En kom lekker in de Jordaan wonen.

En als je hier werk wilt doen wat wij allemaal zelf niet willen doen, kom gerust!

En als je onze prachtige Amsterdamse grachten wilt bekijken, kom ook!

Als je maar niet met je fototoestel op het fietspad gaat staan, cancer tourist.

En als je huis in een oorlogsgebied kapot wordt geschoten in oorlogsgebied, kom ook!

Nederland staat 5e op de Human Development Index, de ranglijst van hoe goed landen het hebben op de wereld. 5e. Van álle landen. Je kunt een 10 halen en Nederland haalt een 9,22.

Het kan er bijna niet beter.

Rijkdom, veiligheid, zekerheid en diversiteit.

Zelfs gezelligheid.

Het land dat nauwelijks twee eeuwen in deze vorm bestaat. Het land met grenzen die echt heel toevallig zijn. Het land dat zich een klein beetje mag schamen voor z’n expansiedrift. Het land met (ondanks vorige eigenschap) inwoners uit allerlei gebieden met allerlei ideeën en opvattingen.

Waar eigenlijk iedereen een ‘migratieachtergrond’ heeft.

Zelfs ik met m’n kanovarende overgrootopa Patrick.

Ja, dát land wil iemand teruggeven aan ‘de Nederlanders’.

lol

Doe ff normaaaaaal.

Autonomie

Kijk maar even

Op dit moment schrijf ik het boek Autonomie over autonomie (ha) en dat komt in 2019 uit. Wil je meelezen terwijl ik het schrijf en op de hoogte blijven van het schrijfproces en daarna ook een boek krijgen over autonomie? Dat kan.

Pre-order het boek hier