Kattensaté

Met je kutkat

Ik ben net geland in Bali (en ik ben trouwens ook net en galant in Bali) en omdat de enige twee Indonesische woorden die ik spreek saté en ajam zijn, zat ik in m’n guesthouse de nu al niet meer zo verrassende saté ajam te eten. De uitbater van het guesthouse bracht me een bord en een lepel en het metaal tegen het porselein zorgde niet alleen voor een wat vervelend geluid, maar ook voor een lokroep richting de plaatselijke melaatse kat. Het scharminkelige beest toog opgewekt richting mijn veranda om vrij dwingend, maar toch best verwijfd, wat gemiauw ten gehore te brengen.

Of ik ook wat mag.

Nee. Tyf op. Dit is mijn saté ajam.

Natuurlijk, omdat ik solo traveler ben, post ik m’n gehele reis op Snapchat en dus was daar eerst een foto van het minimonster dat zich probeerde op te trekken aan mijn tafeltje, gevolgd door de mooiste foto van allemaal: de middelvinger naar een dier.

Beste foto ooit

Beste foto ooit

Na, tussen en tijdens het posten van die foto’s kreeg ik meerdere privéberichten van personen die er een mening over hadden.

Allereerst was er de vraag of ik de volgende blogger met kat zou worden, maar toen was die middelvingerfoto nog onderweg. Na díe foto stuurden meerdere reaguurders mij berichten dat ik niet zo naar moest doen tegen katten. En er waren er ook drie mensen die vonden dat ik hun kat sowieso wél leuk zou vinden. Per privébericht.

Waarom? Rot op. Nee.

Wat is het toch met kattenbezitters dat ze zo heel langzaam gek worden? Dat hun kat opeens niet meer een eigenwijs misvormd harig onvoorspelbaar aandachtvragend kutbeest is, maar een toevoeging aan je leven. Alsof dat op je schoot springen en met de staart omhoog 5 cm van je neus gaan staan (die kat dan) opeens niet meer erg, of op z’n minst ongemakkelijk, is.

Waarom is het wél normaal om die dieren op te tillen, te kussen, en met een tekenfilmstemmetje tegen ze te praten maar mag je kattenbezitters niet op hun verjaardag een met een foto van dat huisdier voorziene gehaktmolen cadeau doen?

Het is meten met twee maten.

De saté was trouwens best lekker, ook al werd ik voortdurend aangestaard door een hongerig aftreksel van een roofdier.

Ik heb intussen even gegoogeld en kucing is Indonesisch voor kat en er bestaat dus saté kucing.

En zo heb ik weer wat te doen deze vakantie.

Eet smakelijk.

Autonomie

Kijk maar even

Op dit moment schrijf ik het boek Autonomie over autonomie (ha) en dat komt in 2019 uit. Wil je meelezen terwijl ik het schrijf en op de hoogte blijven van het schrijfproces en daarna ook een boek krijgen over autonomie? Dat kan.

Pre-order het boek hier