Een outdoortripje naar Namibië

Namibië

Het verhaal begint in Windhoek want dat is de hoofdstad van Namibië en daar vloog de British Airwaysvlucht (uitgevoerd door Comair) vanuit Johannesburg naartoe. Windhoek is al een slaperig stadje met nauwelijks 400.000 inwoners maar omdat het 1 januari was werd het er niet wakkerder van. Integendeel. Gelukkig was de apotheek wel open voor de zonnebrandcrème met factor dertig. Dat komt later terug.

Het Hilton was prima maar vooral vanwege de upgrade en loungetoegang met gratis ontbijt en diner (zie hier hoe je dat voor jezelf kunt fixen).

De volgende dag werd er in de namiddag koers gezet naar de Tsauchab Lodge (inclusief mijn chagrijnige review—straks meer), vlakbij het altijd prachtige Sesriem. Dat was prima vertoeven maar ik hoop wel dat de hostess ander werk gaat zoeken want zij was absoluut niet aardig. En de kokkin heette ongetwijfeld Calorie want de maaltijden waren prima maar wel met extra mayo, olie en boter.

Mooi man, stargazing

’s Avonds gingen alle lichten uit en omdat er helemaal niemand en z’n moeder in Namibië wonen aanschouwden we een prachtige sterrenhemel met, als je even oplette, een paar vallende sterren. Orion hing op de kop en Mars bevondt zich ook aan de hemel. Later kwam de Hubbletelescoop nog langs en dit weet ik allemaal door een sterrenhemelapp.

De hut in de lodge was kaolo warm en er was geen aircon noch een waaier maar wel veel onnodige extra dekens. En muggen. De prijs per nacht voor een driepersoons huisje was €180 en daarmee de slechtste prijskwaliteitverhouding van de totale trip. Later ook hierover meer.

Na een gebroken nacht ging de tocht over gravel verder naar Sesriem, waar de poort tot de Sossusvlei zich bevindt. Een mooie asfaltweg bracht ons naar vlakbij de Deadvlei (laatste stukje over zand in zo’n safari-4×4). Te voet moest de Deadvlei worden bereikt. Dat was de moeite waard. De woestijn was wel droog maar niet thunder warm. Gewoon knetter warm dus. Mooie ver- en dichtbijgezichten waren het resultaat. Het is inderdaad net als op de plaatjes.

Of Google Deadvlei, dan zie je dit ook.

Dezelfde dag nog besloten we 350 kilometer over gravel naar Swakopmund te reizen en het woord werd bij de daad gevoegd dus ten minste vijf uur crossten we over steen en zand. Wel door een mooi landschap overigens. Sporenonderzoek tijdens een sanitaire stop in het niks hintte op het feit dat dat er even daarvoor nog een springboek de weg had gepasseerd. Keutelonderzoek bevestigde dit vermoeden. De springbok zelf werd niet opgemerkt, maar dat kwam later nog goed.

Om bij Swakupmond te geraken volg je de weg via Walvisbaai, wat een vrij lelijke havenstad is. Swakupmond daarentegen doet gezellig aan, maar ligt ingeklemd tussen de Atlantische Oceaan en een zandwoestijn, dus hoewel er asfaltwegen zijn, zijn die dan weer bezaaid met zand. En het is een kleine gemeenschap met slechts 45.000 inwoners dus de pret was schaars. Desondanks bleek het wel de meest gezellige stad van onze trip door Namibië te zijn. Maar dat kwam natuurlijk ook omdat de auteur in town was.

In Swakupmond werden op drie achtereenvolgende dagen de volgende activiteiten ondernomen: 18 holes golfen op een met zon overgoten (vandaar die zonnebrandcrème) golfbaan met daarop springbokken (awesome, €28), anderhalf uur quad- en buggyrijden door de woestijn (awesome, €35) en een paar uur lang sandboarden vanaf een enorme duin in diezelfde woestijn (awesome, €35) en dat zorgde ervoor dat er drie nachten werd verbleven in Swakopmund, waar overigens de lokale keukens prima in de smaak vielen met hun keur aan wildgerechten. De oryx en springbok smaakten prima.

Vet
Vet
Vet
In de verte een bok
Kiek ‘m gaan!

Op de voorlaatste dag (de dag van het sandboarden) werd ook een terugreis naar Windhoek ondernomen waar nog één activiteit op het programma stond: boogschieten. Maar goed, die boogschieterij bleek op maandag dicht dus er zat niets anders op dan langs een zwembad hangen, Indiaas eten en de vlucht naar Kaapstad pakken voor meer avonturen.

Het was mooi geweest in Namibië en achteraf was voor deze trip een retourtje vanuit Kaapstad naar Walvisbaai (rond de €200 meestal) met daar een huurauto voldoende geweest.

Doe er je voordeel mee.

Thuisblijven is duurder

Bijna gratis de wereld rondvliegen?

Ik reisde drie jaar lang de wereld rond en betaalde daar zo weinig mogelijk voor. En toen schreef ik het boek Thuisblijven is duurder. Dus nu kun jij het ook.

Check het boek hier