Pseudo-autonomie

Prik

Zij die haar kind niet vaccineert, denkt autonoom te handelen. Althans, autonoom te handelen voor iemand anders. Dat is op zichzelf al onmogelijk, maar laten we voor het gemak even aannemen dat het kan. Zij die haar kind niet vaccineert denkt autonoom over haar kind te kunnen beslissen. Even los van de redenen om niet te vaccineren, lijkt het een autonome actie: het betwisten van gezag en voor zichzelf (of het kind kiezen). Niet iemand anders laten beslissen over het lot, maar dat zelf doen.

Maar de crux met vaccineren zit in het feit dat bijna iedereen het moet doen om het doel te bereiken. Het doel is dat het individu geen schade lijdt (niet ziek wordt), maar de vereiste actie is die van een gelijkgestemde groep. Hier wordt autonomie dus pseudo-autonomie. Want autonomie is vooral de gedachte om zelf te kunnen beslissen, maar wel met als doel daar het collectief niet mee te schaden.

Vaccinaties weigeren is geen autonome keuze. Het is een slecht-geïnformeerde egoïstische keuze met verstrekkende gevolgen. Door niet te (laten) vaccineren breng je niet alleen je kind in gevaar, maar ook het collectief waartoe je behoort. En daarom is dus ingrijpen van iemand hoger in de hiërarchie verstandig en noodzakelijk. Hoe die hiërarchie totstand is gekomen, is natuurlijk altijd te betwisten, maar is in deze situatie niet van belang.

Autonomieboek

Kijk maar even

Op dit moment schrijf ik het boek Autonomie en dat komt in 2019 uit. Wil je meelezen terwijl ik het schrijf en op de hoogte blijven van het schrijfproces en daarna ook een boek krijgen over autonomie? Dat kan.

Pre-order het boek hier